Antonio Mostaći

Antonio Mostaći je diplomirao na Konzervatorijumu u Pezaru u klasi Santea Amadorija, a usavršavao se kod Franka Rosija, Janoša Štarkera i Ivana Šifoloa u Parizu. Izvođačku karijeru započeo je sa 16 godina u sastavu „Trio Cameristico Italiano” sa svojim ocem, pijanistom Luiđijem Mostaćijem i klarinetistom Italom Kapićonijem, nastupajući u najznačajnijim evropskim gradovima. Osvojio je prve nagrade na takmičenjima u Vitorio Venetu, Katancaru, Strezi i Monkalijeriju, a nagrađivan je i na međunarodnim takmičenjima „Maria Canals” (Barselona) i „Viotti”. Predaje violončelo na Konzervatorijumu u Bolonji i član je ISME (Međunarodno udruženje za muzičko obrazovanje). Često nastupa u kamernim ansamblima, kao i solistički sa brojnim orkestrima. Od 1990. godine nastupa u duu sa pijanistkinjom Mirijam Garanjani, sa kojom je svirao širom Evrope, u Sjedinjenim Američkim Državama, Australiji i Japanu. Tokom muzičkog festivala u Čičesteru (UK), bio je član gudačkog kvarteta koji je formirao violinista Najdžel Kenedi. Svira sa ansamblom „Trio di Mantova” i u duu sa Stefanom Bezikerijem. Kao solo čelista sarađuje sa orkestrom Teatra „Massimo Bellini” u Kataniji, orkestrom „Marchigiana” (FORM), orkestrom Teatra „Comunale” u Bolonji, ansamblima „Archi di Firenze” i „Officina Musicale” (L’Akvila).
Trenutno je prvi violočelista orkestra „Tiroler Festspiele” (Austrija) i ansambla „Camerata Montegral” pod upravom Gustava Kuna. Takođe predaje violončelo na Orkestarskoj akademiji „Tiroler Festspiele Erl”. Osnivač je projekta „Bologna Cello Project”. Njegovi noviji snimci uključuju Bokerinijevu muziku za dva violončela, CD Bramsovih sonata sa pijanistkinjom Mirijam Garanjani (izdavač Olga), CD italijanske savremene muzike (Busoti, Konti, Koridore, Margola, Taljeti – izdavač Adatto), sonate Antonija Vandinija za violončelo i basso continuo (Tactus), muziku Dijega Kontija za violončelo i orkestar, Šumanov koncert za violončelo i orkestar (Tactus), Bahove svite za violončelo (snimak uživo) na baroknom violončelu, kao i 9 Vivaldijevih sonata za violončelo i basso continuo (Tactus).
Svira na violončelu majstora M. Kloca (M. Klotz) iz oko 1730. godine.